เย็นย่ำก็ฮัมเพลง: เที่ยวพักผ่อนแบบอ้วนฉุย !

… นอกจากทริปเล็กๆ ที่ “ช่องจอม” แบบไปเช้า-เย็นกลับแล้ว ช่วงกลางเดือนผู้ชายเท่ก็มีทริปเล็กๆ กะผู้หญิงอ้วนฉุยอีกทริปนึงครับ … ปีนี้ไปเที่ยวแบบพักผ่อนครับ คือพักผ่อนมากกว่าเที่ยว    … ทริปนี้เป็นทริปสั้นๆ ใกล้ๆ จุดหมายปลายทางคือ “วังน้ำเขียว” ครับ และเพื่อเป็นการประหยัดค่าที่พัก ที่พักของทริปนี้ก็คือหอพักที่โคราชที่ผู้ชายเท่เช่าทิ้งไว้นั่นเอง … ตอนแรกทริปนี้กะจะพาผู้หญิงอ้วนฉุยไปเที่ยววัดที่ “ด่านขุนทด” ครับ แล้วก็จะเลยไปเที่ยวที่ “ทุ่งกังหันลม” ส่วนเวลาที่เหลือก็จะหาเที่ยวในเมือง พร้อมกับพักผ่อนเรื่อยๆ แต่สุดท้ายกลายเป็นเปลี่ยนโปรแกรมไปที่ “วังน้ำเขียว” แบบงงๆ เฉยเลย 

… ณ ตอนเย็นของวันศุกร์แห่งชาติ  

ผู้ชายเท่กะผู้หญิงอ้วนฉุยเริ่มต้นทริปเล็กๆ กันในช่วงเย็นวันศุกร์ครับ เนื่องจากต้องรอผู้หญิงอ้วนฉุยเลิกงานก่อน พอผู้หญิงอ้วนฉุยเลิกงานแล้วก็ขับรถไปโคราชกันครับ ก่อนออกนอกเมือง ผู้หญิงอ้วนฉุยก็หิวขึ้นมาทันทีเพราะความอ้วน แล้วก็ชวนผู้ชายเท่แวะกินลูกชิ้นที่ปั๊มน้ำมัน แต่ผู้ชายเท่เสนอว่ารอไปหาขนมกินที่ “นางรอง” ดีกว่า เพราะมันก็ขับรถแค่ประมาณ 40-50 นาที ซึ่งผู้หญิงอ้วนฉุยก็เชื่อฟังดีมากครับ … หลังจากขับรถมาซักพักใหญ่ๆ ก็ไปแวะที่ปั๊มน้ำมันที่ “นางรอง” เพื่อพักรถกับหาขนมกิน ผลการแวะพักรถครั้งนี้สรุปได้ว่า ผู้ชายเท่กะผู้หญิงอ้วนฉุยกินข้าวกันไปคนละจาน 

… รอบนี้ขับรถสบายๆ ครับ ไม่รีบ-ไม่ร้อน กว่าจะไปถึง “โคราช” ก็ประมาณทุ่มนึง แล้วก็ขับต่ออีกนิดนึงไป “เซฟวัน” ครับ อันนี้เป็นข้อเสนอสำหรับการหลอกล่อผู้หญิงอ้วนฉุยให้มาเที่ยว คือต้องมีบริการพาไปช็อปปิ้งพร้อมค่าใช้จ่ายสำหรับความอ้วน … รอบนี้พอไปถึง “เซฟวัน” ก็ได้ที่จอดรถเลยครับ ดีที่ไม่ต้องไปวนรถหาที่จอดให้ยุ่งยาก ส่วนผู้หญิงอ้วนฉุยพอลงจากรถก็ลากผู้ชายเท่ไปแวะที่ตลาดก่อนเลยครับ เนื่องจากผู้หญิงอ้วนฉุยอยากเดินดูของพร้อมกับกินขนมหรือไม่ก็พวกผลไม้ไปด้วย และแล้วผู้หญิงอ้วนฉุยก็จัดมาเบาๆ เลยครับ มะม่วงหนึ่งถุง (คาดว่าน่าจะเป็นสองลูก) พร้อมกับกล้วยอีกหนึ่งหวี … แน่นอนว่าผู้ชายเท่ไม่อาจจะเดินถือกล้วยพร้อมเดินซื้อของได้ก็เลยต้องแวะกลับไปรถอีกรอบ เพื่อเอากล้วยกลับไปไว้ที่รถก่อน แล้วก็มาพาผู้หญิงอ้วนฉุยมาเดินดูของ

รอบนี้ผู้ชายเท่พาผู้หญิงอ้วนฉุยเดินดูของตั้งแต่ประมาณสองทุ่มถึงสามทุ่มครึ่งปลายๆ ครับ เดินไม่นานมาก ได้ของนิดหน่อย พอให้ผู้หญิงอ้วนฉุยมีแรงเดิน ก่อนกลับก็แวะไปที่ตลาดเพื่อหามื้อดึกกลับไปกินที่หอครับ … ผู้หญิงอ้วนฉุยได้ส้มตำกับขนมจีน ส่วนผู้ชายเท่ได้ข้าวไข่เจียวฟูๆ มากล่องนึง ซึ่งคาดการณ์เอาไว้ว่าผู้หญิงอ้วนฉุยต้องแย่งกินแน่ๆ เพราะข้าวไข่เจียวกับส้มตำมันเข้ากันมาก ผู้ชายเท่ก็เลยกันเหนียวด้วยขนมจีนน้ำยาปลาอีกถุงนึง

… พอกลับถึงห้องก็ต้องทำความสะอาดห้องกันเล็กน้อย เนื่องจากผู้ชายเท่ไม่ได้ไปหอที่โคราชมาเกือบเดือนนึง ทั้งฝุ่น-ทั้งหยากไย่เต็มห้องเลย … พอเก็บของ-ทำความสะอาดห้องเสร็จก็กินมื้อดึก พร้อมกับอาบน้ำนอนครับ

… เอาอีกแล้วนะอิ GPS !

… อย่างที่บอกว่ารอบนี้เป็นการเที่ยวแบบพักผ่อน คือพักผ่อนมากกว่าเที่ยว ผู้ชายเท่กะผู้หญิงอ้วนฉุยก็เลยนอนแข่งกัน ผู้หญิงอ้วนฉุยบอกว่าตื่นตั้งแต่เช้าแล้ว แต่เห็นผู้ชายเท่นอนแซ่บอยู่ก็เลยไม่ปลุก แล้วผู้หญิงอ้วนฉุยก็นอนต่อ (ซะงั้น) ขณะที่ผู้ชายเท่รู้สึกตัวตื่น ก็เห็นอะไรก็ไม่รู้กลมๆ มุดผ้าห่มอยู่ ผู้ชายเท่ก็เลยนอนต่อแซ่บๆ เช่นกัน สุดท้ายลงเอยที่พากันตื่นตอนเที่ยง ว่าแล้วผู้ชายเท่ก็รีบบังคับผู้หญิงอ้วนฉุยให้ไปอาบน้ำได้แล้ว แต่กลายเป็นว่ากว่าผู้หญิงอ้วนฉุยจะนู่นนั่นนี่เสร็จก็ปาไปเกือบบ่ายสอง แล้วพอออกจากหอก็ต้องพาผู้หญิงอ้วนฉุยไปกินข้าวอีก ผู้ชายเท่ก็เลยพาผู้หญิงอ้วนฉุยไปกิน “ก๋วยเตี๋ยวไข่เยิ้ม” ครับ เพราะเป็นทางผ่านพอดี แล้วถ้าเผื่อก๋วยเตี๋ยวไม่ขายค่อยไปแวะกินข้าวที่ปั๊มน้ำมันข้างหน้าเอา สรุปแล้วกว่ากินข้าวเสร็จแล้วก็กว่าจะได้ออกเดินทางก็ปาไปบ่ายสาม  

… จากตัวเมืองไป “วังน้ำเขียว” ใช้เวลาประมาณชั่วโมงนึงครับ … ตามโปรแกรมที่ผูัชายเท่คิดไว้หลังจากประมวลผลจากระยะเวลาที่เหลือจนถึงก่อนพระอาทิตย์ตกดินแล้ว คาดว่าน่าจะไปได้อย่างมากก็สองที่ ที่แรกผู้หญิงอ้วนฉุยรีเควสมาครับ คือที่ “โรงคั่วกาแฟ” … นั่นแน่ … ชื่อไม่คุ้นหูล่ะสิท่า  ส่วนอีกที่นึงผู้ชายเท่เลือกเองครับ ซึ่งผู้ชายเท่ก็ไม่รู้จะไปไหนเลยเสนอที่เที่ยวไว้ที่ “มอนทาน่าฟาร์ม” ซึ่งก็ลงเอยว่า “ไม่ได้ไป” เพราะผู้หญิงอ้วนฉุยมีโปรแกรมมาแทรกแบบหน้าตาเฉย

พอขับรถถึง “วังน้ำเขียว” ก็ไปแวะตั้งหลักกันที่ปั๊มน้ำมันครับ แวะเข้าห้องน้ำ แล้วก็เปิด GPS หาตำแหน่งที่เที่ยว ซักพักพอได้พิกัดก็เอา GPS นำทางต่อ … ที่เที่ยวที่วางไว้อยู่ไม่ไกลจากปั๊มน้ำมันครับ แต่ต้องขับรถย้อนกลับไปนิดหน่อย … โปรแกรมแทรกของผู้หญิงอ้วนฉุยมาแทรกเอาตอนขับรถไปที่ “โรงคั่วกาแฟ” นี่แหละครับ คือช่วงที่ไปเนี่ย มี “ไร่สตอเบอร์รี่” ผลุดเป็นดอกเห็ดเลย แต่ไร่ที่ผู้หญิงอ้วนฉุยหมายตาเอาไว้เป็น “ไร่ดอกคอสมอส” ครับ ตอนแรกกะจะให้พาแวะก่อนด้วยซ้ำ แต่ผู้ชายเท่บอกว่าเอาไว้ก่อน เพราะเอา GPS นำทางอยู่ ซึ่งอิ GPS ก็พาหลงทาง (อีกแล้ว)  คืออิ GPS เนี่ยมันบอกให้ “เลี้ยวขวา” แต่อิทาง “เลี้ยวขวา” นี่มันเล็กลง เล็กลง เล็กลง จนชักไม่แน่ใจว่ามาถูกมั้ย แต่ดีที่ว่าขับเข้ามาได้นิดเดียวแล้วกลับรถทัน ก่อนออกไปถนนหลักที่พึ่งเลี้ยวเข้ามาก็พอดีเห็นมีช่าง (อะไรก็ไม่รู้) นั่งอยู่ท้ายรถกระบะแถวนั้น ก็เลยพากันจอดถามทาง แล้วช่าง (อะไรก็ไม่รู้) ก็แนะนำเส้นทางให้ด้วยคำว่า “ไม่รู้เหมือนกันครับ” !   อืมมม … ไม่เป็นไร ขอกลัับขึ้นถนนหลักก่อน แต่ทันทีที่ขึ้นถนนหลัก อิ GPS ดันบอกให้ตรงไป ซึ่งมันเป็นทางที่ถูกอยู่แล้วตั้งแต่แรก … แล้วเมื่อกี๊บอกให้ “เลี้ยวขวา” ทำแมวอะไรเนี่ย !  

… พอกลับเข้าสู่เส้นทางได้ก็ขับรถต่อครับ แต่ก็ต้องให้อิ GPS นำทางต่ออยู่ดี เพราะไม่รู้ทาง … ขับรถมาซักพักไม่นานมากก็ไปถึงจุดหมายปลายทางครับ … คือที่ “โรงคั่วกาแฟ” ที่นี่มันก็จะเป็นแบบร้านกาแฟนิดเนิง มีตลาดชุมชนด้วยมั้ง (เห็นแว็บๆ) แต่ที่มันน่าไปมากและผู้หญิงอ้วนฉุยรีเควสก็คือมันมีที่นั่งชิลล์ติดน้ำครับ แล้วมันก็น่านั่งมากกกก ! แต่ตอนที่ไปเนี่ยคนก็เยอะมากกกก เช่นกัน ! ตอนแรกผู้ชายเท่ก็กะว่าจะหา “ชาเย็น” กินอยู่เหมือนกันครับ คือผู้ชายเท่ไม่กินกาแฟครับ ส่วนผู้หญิงอ้วนฉุยกินชากับกาแฟได้ แต่กินแล้วใจสั่นหวั่นไหว เพราะงั้นก็อย่ากินเลยดีกว่า แต่พอไปถึงไม่รู้จะไปสั่งที่ไหนครับ ก็เลยไม่กินก็ได้ หาที่ถ่ายรูปกันเลยดีกว่า … ผู้ชายเท่กะผู้หญิงอ้วนก็ไปยืนทำหน้าเอ๋อๆ ดูเซ่อๆ กันอยู่ซักพัก แล้วผู้หญิงอ้วนฉุยก็เหลือบไปเห็นมีเก้าอี้ว่างริมน้ำพอดี ก็เลยรีบไปยึดเก้าอี้มาครับ … อย่างที่บอกว่าตอนนั้นคนเยอะมากครับ ทำตัวไม่ถูกกันเลยทีเดียว ผู้หญิงอ้วนฉุยก็ไม่กล้าออกท่าทางถ่ายรูปครับ ส่วนผู้ชายเท่ก็ไม่รู้จะไปยืนถ่ายรูปตรงไหน ผู้หญิงอ้วนฉุยก็เลยชวนหนีไปที่อื่นก่อนแล้วค่อยแวะมาครับ แต่ก่อนไปเห็นมีผู้ชาย-ผู้หญิงคู่นึงถ่ายรูปกันสนุกสนานอยู่ใกล้ๆ ผู้ชายเท่ก็เลยเอามั่งครับ … ถ่ายรูปแม่งเลย   … พอรูปแรกผ่านไป รูปสอง รูปสามก็ค่อยๆ ผ่านไปครับ สุดท้ายผู้หญิงอ้วนก็กระโดดลงแพที่ต่อยื่นลงไปในน้ำ พร้อมกับทำตัวเป็นนางแบบอ้วนอ้วนสบายใจเลยทีเดียว ทั้งๆ ที่ตอนแรกผู้หญิงอ้วนฉุยบ่นว่าคนเยอะไม่กล้าลงไปถ่ายครับ สุดท้ายความอ้วนบังตาจนอดไม่ไหวลงไปเป็นนางแบบอ้วนอ้วนก่อนหนีกลับ

… พอออกจาก “โรงคั่วกาแฟ” ก็ไปแวะที่ “ไร่ดอกคอสมอส” ที่อยู่ข้างทางครับ … ก่อนเข้ามีเสียค่าบำรุงรักษาคนละสิบบาท ตอนที่ไปถึง ที่ไร่ไม่มีนักท่องเที่ยวเลยครับ ไร่น้อยทั้งไร่ก็เลยเป็นของผู้ชายเท่กะผู้หญิงอ้วน ผู้หญิงอ้วนก็ถ่ายรูปสนุกสนานเลยครับ ออกลีลาเต็มที่ … ถ่ายรูปจนแสงเริ่มหายก็เลยพากันกลับ

… เย็นวันนั้นกลับมากินข้าวกันที่หน้า ม. ครับ ผู้ชายเท่เสนอร้านเนื้อย่าง พร้อมกับบอกผู้หญิงอ้วนฉุยว่าตัวเลือกมีไม่มากนักเพราะไม่รู้ที่กินครับ ผู้หญิงอ้วนฉุยก็เลยต้องพาผู้ชายเท่ไปกินเนื้อย่างครับ พอกินเนื้อย่างเสร็จมีโปรแกรมต่ออีกนิดนึง คือผู้หญิงอ้วนอยากได้กางเกงครับ ซึ่งผู้ชายเท่ก็ต้องพาผู้หญิงอ้วนขับรถไปที่ “เซฟวัน” อีกรอบ แต่ร้านขายกางเกงที่ว่าเนี่ยไม่รู้มันอยู่ล็อคไหน ก็เลยกลายเป็นว่าต้องเดินหาร้านขายกางเกงกันครับ ซึ่งพอเดินจนทั่วก็พบว่า วันนี้ร้านที่ว่าเนี่ยไม่มาขาย  … คืนนั้นไม่มีมื้อดึกครับ เพราะพึ่งกินเนื้อย่างกันมา อ่อ … วันนั้นเนื้อย่างคนเยอะมาก มาชุมนุมกันโดยมิได้นัดหมายหรืออย่างไร คือโต๊ะเกือบเต็มครับ เหลืออยู่ไม่กี่โต๊ะซึ่งก็บังเอิญว่าตอนที่ไปเนี่ยได้โต๊ะที่ว่างอยู่พอดี แล้วก็รออาหารไม่นานมาก แต่โต๊ะข้างๆ นี่รอนานจนต้องไปยกเลิก แล้วเดินออกจากร้านแบบเซ็งๆ เลยทีเดียว

… นอนแข่งกัน (อีกแล้ว)

… พอกลับมาถึงห้องก็อาบน้ำแล้วก็เตรียมตัวเข้านอนครับ … พรุ่งนี้ (วันอาทิตย์) ผู้ชายเท่มีโปรแกรมเล็กๆ จะพาผู้หญิงอ้วนฉุยไปแวะเที่ยววัดที่ “ด่านขุนทด” ครับ … ถ้าพรุ่งนี้ตื่นทันน่ะนะ … ซึ่งแน่นอนว่าสุดท้ายแล้วผู้ชายเท่กะผู้หญิงอ้วนฉุยก็นอนแข่งกัน (อีกแล้ว) แล้วก็ตื่นมาประมาณตอนเที่ยง (อีกแล้ว)  

เช้า (เที่ยง) วันอาทิตย์ หลังจากพากันตื่นนอน ก็พากันทยอยเก็บของเตรียมขับรถกลับครับ … ส่วนข้าวเช้า-ข้าวเที่ยง ลามไปถึงข้าวเย็นก็ไปสิ้นสุดที่ร้านส้มตำร้านนึงริมถนนระหว่างทางกลับครับ ร้านนี้เคยแวะมากินตอนมาเที่ยวกันรอบก่อนครับ รอบนี้ผู้ชายเท่ก็พาผู้หญิงอ้วนฉุยมาแวะกิน (อีกรอบ) … พอกินอิ่ม ผู้หญิงอ้วนฉุยก็กลิ้งขึ้นรถแล้วก็หลับไปตลอดทางจนถึงบ้าน … อ้วนกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว !

… บทส่งท้าย

… ทริปส่งท้ายปี ปีนี้ก็เที่ยวก้ันแบบง่ายๆ ครับ เนื่องจากเวลาและกระเป๋าตังค์ไม่อำนวย (อีกแล้ว) เน้นพักผ่อน (นอน) มากกว่าเที่ยวครับ … ซึ่งเป็นทริปท่องเที่ยวแบบในฝันของผู้หญิงอ้วนฉุยเลยครับ คือเน้น “นอน” เพื่อ “พักผ่อน” ส่วน “เท่ี่ยว” เป็นออพชั่นเสริม ซึ่งจะ “มี” หรือ “ไม่มี” ก็ได้ เป็นทริปท่องเที่ยวแบบ “ตื่นตอนไหนก็ไปตอนนั้น” แล้วสุดท้ายก็อย่างที่เล่าไป คือผู้ชายเท่กะผู้หญิงอ้วนฉุยนอนแข่งกัน แล้วก็บังเอิญว่าช่วงนี้อากาศก็แสนจะดี๊ดี ส่งผลให้นอนแซ่บมาก … การนอนมุดผ้าห่มในวันที่อากาศเย็นๆ แบบนี้ มันเป็นอะไรที่ฟินฉุดๆ  

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

w

Connecting to %s