เย็นย่ำก็ฮัมเพลง: ตามหาจั๊กจั่น

… “พี่ครับ … ข้าวมันไก่ห่อนึง” ปกติท้องไส้ผมไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไหร่ การเลือกกินอาหารอ่อนๆ เบาๆ น่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับวันที่ต้องเดินทางไกล … ทริปแรกของปีเป็นทริปเดินทางที่ไปค่อนข้างบ่อยในช่วง 3-4 ปีมานี้ … กาญจนบุรี-เพชรบุรี-ประจวบคีรีขันธ์ … กะลังดีเลย เพราะ “ร่างกายต้องการทะเล” นิดหน่อย เอิ๊ก

… กองถ่ายเกาหลี !

… ทริปแรกของปีเริ่มต้นขึ้นตอนประมาณสามทุ่มครึ่ง … ตามโปรแกรมแล้วจะไปเช้าที่กาญจนบุรี พร้อมกับเข้าที่พักเพื่อเก็บของ-อาบน้ำ แต่ทริปนี้ที่พักดันเต็ม อนิจจา … ไปเช้าที่เขื่อนศรีนครินทร์ซึ่งเป็นจุดหมายแรกเลยละกัน … โอเคผมขอทำใจยอมรับความจริงซักแป็บ แล้วก็เดินไปบอกพี่คนขับรถไว้ว่า “พี่ครับ … เอาไว้ใกล้จะจอดจริงๆ ค่อยปลุกผมนะ เพราะปกติตื่นเช้าแล้วผมต้องเข้าห้องน้ำแทบจะทันที” พี่คนขับรถก็ตอบตกลงด้วยดี ส่วนผมก็กลับไปพยายามข่มตานอน แต่พอเอาเข้าจริงๆ กว่าจะหลับได้ก็ดึกละ … ระหว่างทางก็หลับๆ ตื่นๆ แทบจะตลอดคืน จนกระทั่งเวลาประมาณตีสองครึ่ง ผมก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมา … “มึงลงมาเลย มึงลงมาเดี๋ยวนี้ !” … เอ่า … ชิบหายละ … เกิดอะไรขึ้นล่ะเนี่ย พอหันออกไปนอกรถ พี่คนขับแกลงไปทะเลาะกับคนขับบรรทุกซะงั้น พอปะติด-ปะต่อเรื่องราวได้นิดหน่อยว่า “มีการเบียดกันเกิดขึ้นเล็กน้อย” แกเลยลงไปเจรจากันด้วยดี (มั้ย) … สุดท้ายทุกอย่างก็โอเค … ครับพี่โอเค ผมก็ (พยายามจะ) โอเค … บอกตรงๆ ว่า “โคตรตื่นเต้น !”  นึกว่าจะได้ดูฉากบู๊แบบสดๆ ซะแล้ว !      หลังผ่านเหตุการณ์ระทึกขวัญมาได้ ผมก็พยายามข่มตาให้มันหลับอีกครั้ง แล้วก็ได้แต่คิดในใจว่า … นอนไม่ค่อยอิ่มแบบนี้สงสัยพรุ่งนี้เดินป่าไม่ไหวแหงๆ หลังจากนั้นทุกอย่างก็ดำมืด … ผมได้หลับสมใจละ เอิ๊ก

… หลังจากได้พักผ่อนแบบไม่ค่อยจะเต็มอิ่มซักเท่าไหร่ ตอนเช้าผมก็ตื่นขึ้นอย่างสดชื่นแจ่มใส (มั้ย) จากเสียงเพลงที่พี่คนขับรถพยามยามจะเปิดกล่อมผู้โดยสาร … หลายๆ ทริปตอนเช้า คนขับรถจะเปิดเพลงเบาๆ ครับ คืออารมณ์ประมาณว่าค่อยๆ ปลุกผู้โดยสาร รอบนี้พี่แกก็ปลุกผู้โดยสารด้วยวิธีนี้เหมือนกัน แต่อนิจจา … พี่เปิดเพลงดังไปเปล่า (วะ) แล้วไหนพี่รับปากผมว่าจะปลุกผมตอนใกล้ๆ จะจอด นี่ล่อซะก่อนถึงจุดหมายร่วมชั่วโมง … ผมนี่ได้แต่นั่งภาวนะว่าอย่าปวดท้องละกัน

โอเค … ท้องไส้มันยังเห็นใจผมอยู่ เช้าวันนี้ตื่นมายังไม่ปวดท้อง ค่อยยังชั่วหน่อย … พอถึงเขื่อนก็ไม่ได้ไปถ่ายรูป-เดินเล่นอะไร ผมลงจากรถไปนั่งแหมะอยู่หน้าร้านขายขนมรอเข้าห้องน้ำ เพราะพอลงจากรถชาวแก๊งค์ที่ไปด้วยกันมุ่งหน้าไปห้องน้ำกันเพียบ … โอเค … ผมรอได้ … หลังจากล้างหน้า-แปรงฟัน แน่นอนไม่ได้อาบน้ำ ก็เตรียมตัวเคลื่อนทัพไปต่อที่น้ำตกเอราวัณ

จากเขื่อนศรีนครินทร์ไปน้ำตกเอราวัณใช้เวลาไม่นาน … ระหว่างทางมีตลาด ก็เลยแวะกินข้าวเช้าเพิ่มพลังซักหน่อย … ปกติถ้ามากินข้าวเช้าที่ตลาดนี้ ผมจะชอบไปกินข้าวแกงอยู่ร้านข้าวแกงตักเอง … ร้านนี้พี่แม่ค้าแกให้ลูกค้าตักแกงเองครับ ตักได้ 2 อย่าง คือแล้วแต่เลย … อย่างผมกินแกงไก่ ก็ล่อไก่ซะแบบว่า … อิ่มและคุ้มราคา … หลังแวะกินข้าวเช้าเรียบร้อย คราวนี้ก็มุ่งหน้าสู่น้ำตกเอราวัณ

… ก่อนทางเข้าน้ำตก ผมเหลือบไปเห็นทางอุทยานฯ แปะป้ายเล็กๆ ขนาดกระดาษ A4 ไว้ว่า “ขออภัยในความไม่สะดวก วันนี้มีกองถ่าย” … โอเคว่าไม่แปลก เพราะมีรอบนึงเคยมาแล้วเจอกองถ่ายแถวๆ น้ำตกชั้นที่ 3 … แต่รอบนี้กองถ่ายแบบขนาดใหญ่มาก คนในกองถ่ายนี่เดินไป-เดินมาเต็มอะ เจอตั้งแต่น้ำตกชั้นที่ 1 ถึงชั้นที่ 4 เลยครับ … ชั้นบนกว่านี้มีมั้ย อันนี้ไม่รู้ เพราะรอบบนี้ผมขึ้นไปถึงแค่น้ำตกชั้นที่ 4

มาแบบจัดเต็มมาก … ระหว่างทางได้ยินแว่วๆ ว่าเป็นกองถ่ายเกาหลี ! … โอเคว่าผมไม่ใช่ติ่งเกาหลีครับ แต่ไม่เคยเห็นกองถ่ายยกโขยงกันมากขนาดนี้ ตอนเดินผ่านน้ำตกชั้นแรก เห็นพวกพี่แกกะลังจัดฉากกันอยู่ มีการยกต้นไม้มาเสริม เตรียมไฟ-เตรียมควัน สำหรับถ่ายหนัง ผมก็แอบถ่ายรูปมานิดหน่อย แล้วก็เดินต่อไปน้ำตกชั้นอื่น … ช่วงที่ไปค่อนข้างแล้งครับ น้ำตกไม่ค่อยมีน้ำอะ ตอนแรกก็กะว่าจะเดินเล่นๆ ไปถึงชั้นบนสุดนะ แต่พอผ่านน้ำตกชั้นที่ 4 แล้วเห็นปริมาณน้ำที่ค่อยๆ ไหลรินลงมาแล้วแบบว่า … พักตรงนี้ดีกว่า … เดินต่อท่าจะไม่คุ้มเหนื่อยเท่าไหร่ ผมก็เลยเดินลงมาเจอกับพี่ๆ กองถ่ายที่พึ่งจัดฉากเสร็จ แล้วก็เริ่มเตรียมตัวถ่ายทำ … ใช้เวลาถ่ายทำทั้งสิ้นประมาณ 5 นาที … แต่พี่จัดฉากกันร่วมชั่วโมง

หลังจากถ่ายฉากแรกเสร็จ … พี่ๆ เขาก็ขยับกองไปถ่ายที่อื่นซึ่งอยู่ห่างไปประมาณ 10 เมตร พร้อมกันจัดฉากและถ่ายทำต่อ … ฉากสองนี่หลายเทคหน่อย เห็นนักแสดงเดินผ่านต้นไม้ประมาณ 5-6 รอบได้ถึงผ่าน ส่วนคนกองทั้งหลายหลังจากถ่ายเสร็จก็เก็บของแล้วไปต่อที่น้ำตกชั้นบนต่อ … ส่วนผมแยกทางกับกองถ่ายตรงนี้ครับ เพราะใกล้ได้เวลานัดขึ้นรถละ

… น้ำตกชั้นที่ 3 กับ 4 ครับ … รอบนี้น้ำน้อยมาก … ขอเดินกลับเลยละกัน เอิ๊ก

… หลังจากกินข้าวกล่องที่น้ำตก ก็ขึ้นรถไปต่อที่น้ำตกไทรโยกน้อยอีกที่ครับ … ใช้เวลาประมาณชั่วโมงนึง … น้ำตกสองที่ที่ไปนี่ ท่าทางจะแข่งขันแล้งแฮะ เพราะน้ำตกไทรโยกน้อยก็น้ำน้อยมากๆ ครับ … วันที่ไปอากาศค่อนข้างจะร้อนมากด้วย หลังจากลงรถผมก็ไปซื้อสเลอปี้กินนิดหน่อยแล้วก็เดินไปหาห้องน้ำ แวะผ่านน้ำตกเล็กน้อย แล้วก็กลับขึ้นรถ เอิ๊ก
โปรแกรมรอบบ่ายก็นั่งรถไฟ ปู้น ปู้น ครับ … รถออกประมาณบ่ายสามครึ่ง ขบวนรถรอบนี้ไม่ยาวมาก คนไม่ค่อยเยอะนะ … รอบนี้ผมขึ้นที่ตู้แรก ไม่มีที่นั่ง ก็เลยยืนเท่ๆ เอาละกัน พอผ่านจุดชมวิวก็ค่อยไปเบียดคนนั่งติดหน้าต่างเอา

… จุดชมวิวจุดแรกกับจุดที่สองครับ … จุดสองตรงโค้งถ้ำกระแซ ปกติจะไปถ่ายอีกด้านนึง แต่รอบนี้มาถ่ายด้านนี้ด้วย แปลกตาดี

… พอลงจากรถไฟก็ไปหาข้าวเย็นกินครับ … ตามโปรแกรมของทริปภาคตะวันตกก็จะเป็นลงแพ อย่างอื่นผมไม่ได้สนใจอยู่แล้ว นอกจากไปหาข้าวกิน เอิ๊ก … รอบนี้ขึ้นจากแพตอนประมาณสามทุ่ม … ก็ดีนะ … รู้สึกรอบนี้เหมือนจะผ่านไปเร็วอยู่ แต่ก็เมาๆ นิดหน่อย ไม่ได้กินเหล้า-เบียร์ ครับ แต่ผมเมาไฟ-แสง-สี-เสียง โดยเฉพาะไอ้ไฟแฟลชน่ะ แปล๊บ แปล๊บ ทีเนี่ยแทบจะลากสังขารไปอ้วกข้างแพเลย คนอื่นทนได้ไง (วะ)

คืนนี้พักที่กาญจนบุรี … แหม … ผมชอบโรงแรมนี้จัง โรงแรมค่อนข้างใหม่ครับ ห้องไม่กว้างมาก แต่ทุกอย่างดูสบายและลงตัว หลับสนิทตลอดคืน อิอิ

… ตามหาจั๊กจั่น

เช้าวันที่สองของทริปเริ่มขึ้นตอนประมาณโมงครึ่ง จุดแรกที่จะไปเป็นสะพานข้ามแม่น้ำแควครับ ตอนแรกกะว่าจะแวะกินข้าวเช้าด้วยเลย แต่เปลี่ยนแผนนิดหน่อย ไปแวะกินข้าวเช้าที่ร้านขายของฝากแทน … หลังจากแวะกินข้าวเช้าเสร็จก็นั่งรถต่ออีกไม่นานมาก จุดหมายที่สองของวันอยู่ที่วัดถ้ำเสือ … รอบนี้ก็เดินขึ้นบันไดชันๆ อีกครั้ง … เล่นเอาเหงื่อแตกเต็มเสื้อเลย วันนี้อากาศร้อนมากอีกเหมือนกัน ได้ขึ้นรถไปนั่งตากแอร์นี่แบบว่า … แอร์จงเจริญ !

… หลังออกจากวัดถ้ำเสือก็นั่งรถร่วมๆ สองชั่วโมงครับ โปแกรมรอบบ่ายอยู่ที่เขาวัง ก่อนจะถึงเขาวังก็แวะกินข้าวที่ร้านข้าวแกงกันก่อน … รอบนี้ชาวแก๊งค์โหวตว่าขอผ่านครับ ไม่แวะที่เขาวัง แต่จะตรงไปที่ชะอำทันที … โอ๊ว … ร่างกายต้องการทะเลเหมือนกันสินะ เอิ๊ก

พอถึงชะอำ ชาวแก๊งค์ก็เปลี่ยนชุดลงเล่นน้ำกันตามประสา … ทริปรอบนี้ที่ชะอำมีงานเทศกาลอะไรซักอย่าง คนเยอะมาก ! … แต่ผมไม่ได้ไปเดินเล่นอะ … เพราะปกติแล้วตามโปรแกรมจะมีไป Cicada กับเพลินวานที่หัวหินตอนค่ำครับ แน่นอนว่า … ผมต้องไปตามหาจั๊กจั่นอยู่แล้ว !

… ระหว่างนั่งรถไปตามหาจั๊กจั่นก็เจอปัญหารถติดนิดหน่อยครับ คือที่หัวหินก็ดันมีงานเทศกาลอีกเหมือนกัน คนเยอะมาก แล้วที่ Cicada ก็คนเยอะเว่อร์ๆ ปกติก็คนเยอะอยู่แล้วนะ แต่รอบนี้แบบว่า … “ฉันเดินหลงทางอยู่กลางผู้คน … สับสนวุ่นวาย” ขึ้นมาทันที !

… มารอบนี้ตลาดจั๊กจั่นเปลี่ยนไปนิดหน่อยครับ … คือเขาขยายพื้นที่โซนอาหารครับ ขยายออกค่อนข้างกว้างเลยแหละ งานศิลปะที่เคยแสดงโชว์ที่บ้านไม้ก็ย้ายไปไว้ที่อื่นครับ

… จริงๆ แล้วก็อยากเดินเล่นถ่ายรูปนะ … แต่คนเยอะมาก ! … ไปเดินเล่นถ่ายรูปทำตัวเป็นนักท่องเที่ยวก็ยังไงๆ อยู่ ก็เลยถ่ายรูปมาพอให้หายคิดถึงจั๊กจั่นเล็กน้อยพอ

พอถึงเวลานัดตอนสองทุ่มครึ่งก็ไปยืนรอขึ้นรถไปเพลินวานกันต่อครับ … รอรถประมาณ 20 นาที เพราะว่ารถติดมากมาย คนก็เยอะมากมายไม่แพ้กัน … สุดท้ายเลยได้ยกเลิกโปรแกรมเพลินวาน เพราะชาวแก๊งค์หน้าตาแบบอยากพักผ่อนกันแล้ว อีกอย่างถึงอยากแวะก็แวะไม่ได้แล้วครับ เพราะมันถึงเวลาปิดแล้วนั่นเอง … ก็ยังดีจะได้รู้สึกผิดน้อยหน่อย เอิ๊ก … หลังจากไปผจญฝูงชนกับรถติดก็เดินทางมาถึงที่พัก อาบน้ำแล้วก็หลับสนิทอีกเช่นเคย

… ถ่ายรูปไม่ได้เลย !

… เช้าวันสุดท้ายของทริปเริ่มขึ้นตอนประมาณโมงครึ่งเหมือนเดิม โปรแกรมวันนี้ไม่มีอะไรมาก หลักๆ ก็คือ “ตลาดอัมพวา” ครับ … หลังจากแวะกินข้าวเช้ากันเรียบร้อยแล้วก็นั่งรถไปชั่วโมงกว่าๆ ได้ … มีเพิ่มนิดหน่อยคือ “วัดบางกุ้ง” ครับ … โอเคว่าผมก็อยากไปนะ กะว่าจะถ่ายรูปมาเก็บไว้ (อีกรอบ) ซะหน่อย

ทันทีที่ลงจากรถผมก็เดินฝ่าไอร้อน … ท่ามกลางอากาศร้อน … ไปยังจุดหมายปลายทางที่ตั้งใจอย่างมากมายว่าจะมาถ่ายรูป … แต่แล้วก็พบกับการเปลี่ยนแปลง (อีกครั้ง) … คราวนี้ไม่ใช่แค่ป้ายครับ มาเป็นรั้วกั้นเลยทีเดียว คือแบบว่า … มุดไปถ่ายรูปมุมฮิตไม่ได้อีกแล้ว เสียดายมาก !

เมื่อถ่ายรูปไม่ได้ ก็ไปไหว้พระแล้วกันครับ … จากนั้นก็ขึ้นรถแล้วไปเดินเล่นต่อที่ตลาดอัมพวา … ไปโดนช่วงวันอาทิตย์ คนเยอะมากอีกเหมือนกัน แถมอากาศร้อนมากมายอีกต่างหาก

… สะพายกล้องเดินเล่นไปเรื่อยๆ อยากถ่ายรูปเล่นอีกนะ แต่คนเยอะเกิน มัวแต่ถ่ายรูปก็ยังไงๆ อยู่ ก็เลยได้มาแค่ไม่กี่รูป (อีกแล้ว) … ทริปนี้เป็นทริปที่ถ่ายรูปมาน้อยมากจริงๆ จะว่าเบื่อก็ไม่เชิง … จะว่าอากาศร้อนก็ไม่น่าใช่ … รู้สึกอารมณ์ไม่ค่อยได้มากกว่า บางทีจะยืนถ่ายรูปก็แปลกๆ แฮะ … สงสัยช่วงนี้ไม่ค่อยได้ถ่ายรูป ก็เลยอารมณ์ไม่ได้ เอิ๊ก

… บทส่งท้าย

ทริปนี้ออกจากตลาดอัมพวาตอนประมาณบ่ายโมง มาถึงบ้านก็ประมาณสองทุ่มครึ่ง … โอเคว่าทำเวลาได้ดี มาถึงไม่ดึก … ทริปนี้มีเรื่องตื่นเต้นตั้งแต่คืนแรก แล้วก็อากาศร้อนแบบมากมาย แถมเป็นช่วงเทศกาลคนเยอะเว่อร์ๆ อีกต่างหาก ถ่ายรูปมาก็น้อย เฮ้อ … รู้สึกอารมณ์ไม่ถึงมากกว่า จะว่าไปบ่อยก็ไม่น่าใช่ แต่รู้สึกเหมือนหามุมถ่ายรูปไม่ค่อยมี อารมณ์เดินเล่นก็หายเพราะอากาศร้อนมาก … เอาเป็นว่า ทุกอย่างโอเคและเรียบร้อย เห็นการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างอยู่เหมือนกัน โดยเฉพาะตลาดจั๊กจั่น … แต่คราวหน้าก็จะไปอีก อิอิ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s